Archiwa tagu: rutewka

Rutewka żółta

Dodaj komentarz

Rutewka żółta jest gatunkiem rośliny wieloletniej z rodziny jaskrowatych.

Występuje w stanie dzikim w Azji, Europie i Afryce Północnej.

W Polsce dość pospolita na całym obszarze, na rozproszonych stanowiskach.

Rośnie na torfowiskach, wilgotnych łąkach i brzegach wód.

Rutewka żółta jest byliną i hemikryptofitem.

Liczba chromosomów 2n = 84.

Jest rośliną trującą.

Łodyga

Łodyga rutewki żółtej jest wzniesiona, bruzdowana, 50-120 cm wysokości. Pod ziemią wytwarza czołgające się kłącze z rozłogami.

Kwiaty

Kwiaty tej rośliny są o przyjemnym zapachu, w główkowatych pęczkach, tworzące baldachogroniastę wiechę. Kwiaty są żółte i pachnące, o maczużkowatych nitkach pręcików. Kwitnie od czerwca do sierpnia.

Liście

Dwu-trzykrotnie pierzastodzielne z odwrotnie jajowatymi listkami, na wierzchołku trzy-czterokrotnie rozszczepionymi. Na wierzchniej stronie ciemnozielone, na spodniej jasnozielone. Dolne liście na ogonkach, górne siedzące. W nasadach liści przylistki.

Owoc

Owoc rutewki jest siedzący, jajowaty i podłużnie bruzdkowany.

Zastosowanie

Roślina lecznicza

Roślina ta dawniej była używana w medycynie ludowej.

Roślina ozdobna

Rutewka żółta jest rzadko uprawiana, czasami wykorzystywana do obsadzania oczek wodnych.

Oprócz typowej formy gatunku istnieją ozdobne kultywary.

Przed nastaniem mrozów roślinę należy lekko okopczykować.

Rutewka żółta

Rutewka żółta

Rutewka orlikolistna

Dodaj komentarz

Rutewka orlikolistna to gatunek roślin z rodziny jaskrowatych. Występuje w Azji (na znacznych obszarach Rosji, w Chinach, Japonii, Turcji) oraz na prawie całym obszarze Europy.

Jest pospolity w całej Polsce, jest również uprawiany.

Rutewka jest rośliną trującą.

Bylina, hemikryptofit. Wydziela, szczególnie pod wieczór przyjemny i bardzo silny zapach, podobny do zapachu konwalii. Jej przedsłupne kwiaty, zapylane są przez owady lub przez wiatr, również mogą być samopylne. Okres kwitnienia: od maja do czerwca. Rośnie w wilgotnych lasach i małych zaroślach, na łąkach, nad potokami w ziołoroślach. W Tatrach jest rośliną pospolitą, dochodzi do wysokości 1827 m n.p.m. Jest gatunkiem charakterystycznym dla klasy (Cl.) Betulo-Adenostyletea.

Pokrój

Roślina wieloletnia z trwałym kłączem, rosnąca pojedynczo lub w kępkach.

Kwiaty

Wyrastają na długich szypułkach z kątów liści i zebrane są w kwiatostan typu wiecha. Pojedyncze kwiatki są drobne, składają się z 4 działek, kilku słupków i bardzo wielu pręcików. Kwiatostany mają kolor biały lub różowofioletowy. Działki korony opadają szybko. Kwiaty bez miodników. Największą ozdobą kwiatów są fioletowe lub fioletowo-różowe pręciki, górą maczugowato zgrubione, które wyglądają, jak puszysta kulka.

Łodyga

Naga, dołem pojedyncza, górą rozgałęziająca się łodyga wyrasta najczęściej na wysokość 50?100 cm. Jednak jej wysokość bardzo zależy od warunków środowiska. W trudnym wysokogórskim środowisku Tatr może mieć tylko kilka cm wysokości, w dobrych warunkach na niżu może osiągnąć nawet 150 cm.

Liście

Na jednej łodydze występuje od 2 do 4 kilkakrotnie pierzasto dzielonych liści, osadzonych naprzemianlegle. Liście mają ogonki liściowe. Dolne liście tworzą w nasadzie pochewkę otaczającą łodygę, górne mają wąski, błoniasty przylistek na rozgałęzieniach ogonka.

Owoc

Trójkanciaste, oskrzydlone niełupki na długich trzonkach.

Zastosowanie

Jest uprawiana jako roślina ozdobna na rabatach. Jest w pełni mrozoodporna, może rosnąć na stanowisku słonecznym lub półcienistym, na przepuszczalnej glebie. Rozmnaża się przez podział rozrośniętych kep wczesną wiosną, lub przez wysiew nasion jesienią.

Liści tej rośliny używano dawniej do barwienia wełny na żółto.

Rutewka orlikolistna

Rutewka orlikolistna