Archiwa tagu: łąkowa

Sasanka łąkowa

Dodaj komentarz

Sasanka łąkowa to gatunek rośliny wieloletniej należący do rodziny jaskrowatych. Występuje w stanie dzikim w niemal całej Europie (z wyjątkiem Europy Zachodniej). W Polsce w stanie dzikim jest rzadka. Można ją spotkać na niżu oraz w południowym pasie wyżyn.

Cała roślina jest trująca.

Bylina, hemikryptofit. Siedlisko: świetliste, suche zbocza, słoneczne obrzeża lasów i zarośli. Kwitnie od marca do kwietnia, czasami powtórnie zakwita jesienią. Roślina nie wytwarza nektaru, ale jest chętnie odwiedzana przez owady dokonujące zapylenia krzyżowego, gdyż wytwarza bardzo dużo pyłku. Nasiona rozsiewane są przez wiatr.

Według nowszych ujęć taksonomicznych gatunek ten włączony został do rodzaju Anemone i ma nazwę Anemone pratensis L. Sp. pl. 1:539. 1753.

Roślina ma właściwości lecznicze.

Tworzy mieszańce z sasanką otwartą, sasanką wiosenną i sasanką zwyczajną.

Roślina objęta w Polsce ścisłą ochroną gatunkową. W Czerwonej liście roślin i grzybów Polskijest umieszczona w grupie gatunków narażonych na wyginięcie (kategoria zagrożenia V). Źródłem zagrożenia dla tej rośliny jest zarastanie muraw na których występuje przez drzewa i krzewy oraz wyższe trawy, a także zaorywanie ich. Nie jest jednak poważniej zagrożona, ostatnio nawet rozprzestrzenia sie i zajmuje nowe siedliska.

 

Łodyga

Silnie owłosiony długimi, białymi włoskami, wzniesiony głąbik o wysokości 10 ? 20 cm. W czasie dojrzewania owoców wydłuża się do 35 cm.

Kwiat

Dzwonkowate, pojedyncze kwiaty o długości 3 ? 5 cm, zwieszone. Okwiat złożony z 6 działek o szaro-fioletowym kolorze. Wewnątrz niego liczne słupki i pręciki. Młode pączki są okryte długimi, białymi włoskami.

Liście

Odziomkowe są pierzastosieczne, złożone z długich, wąskich odcinków. Rozwijają się później niż głąbik. Pod kwiatami posiada jeszcze trzy przysadki ? siedzące listki podzielone na równowąskie łatki.

Owoc

Niełupki z długą pierzastą ością, która pełni rolę aparatu lotnego, nasiona rozsiewane są bowiem przez wiatr. W czasie dojrzewania liczne niełupki tworzą charakterystyczny owocostan ? puszystą kulkę.
Sasanka łąkowa

Sasanka łąkowa

Stokrotka pospolita

Dodaj komentarz

Inne nazwy: stokrotka łąkowa, stokrotka trwała

Jest to gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Występuje na większości obszaru Europy, w Azji Zachodniej i Azerbejdżanie oraz Libii. Rozprzestrzenia się też gdzieniegdzie poza tym obszarem rodzimego występowania. Jest pospolita na terenie całej Polski.

Stokrotka pospolita to bylina, hemikryptofit. Rośnie na łąkach, pastwiskach, przydrożach. W górach występuje po piętro kosówki. W klasyfikacji zbiorowisk roślinnych gatunek charakterystyczny dla All. Cynosurion, Ass. Lolio-Cynosuretum. Preferuje gleby zasobne w składniki mineralne i średnio próchniczne.

Można wysiewać z nasion, lub rozmnażać przez podział starszych, rozrośniętych kęp. Nie ma specjalnych wymagań co do gleby, rośnie dobrze zarówno na stanowiskach słonecznych, jak i półcienistych.

Kwiaty

Zebrane w pojedynczy koszyczek na szczycie głąbika. Okrywa koszyczka składa się z tępo zakończonych listków ułożonych w dwu szeregach, krótko owłosionych. Dno koszyczka jest wypukłe, puste i ma powierzchnię pokrytą brodawkami. Na zewnątrz koszyczka jeden szereg białych lub różowych kwiatów języczkowych żeńskich. Wewnątrz koszyczka żółte, rurkowe kwiaty obupłciowe, długości ok. 2 mm. Korona kwiatów rurkowych dzwonkowata, 4?5 ząbkowa. Pylniki całkowicie zrośnięte w rurkę wokół słupka, nitki pręcików wolne. Kwiaty przedprątne, zapylane przez motyle, błonkówki lub muchówki. Kwitnie przeważnie od marca do listopada, czasem również w zimie, jeśli jest bezśnieżna i nie ma mrozów.

Łodyga

Głąbik o wysokości 4-20 cm, prosto wzniesiony, delikatnie owłosiony. Roślina wytwarza podziemne rozłogi. Kłącze walcowate i rozgałęzione.

Owoc

Odwrotnie jajowata, gładka i żółtobrunatna niełupka długości około 1 mm.

Liście

Zebrane w różyczkę, łopatkowe lub odwrotnie jajowate, jednonerwowe, nieco karbowane lub ząbkowane. Zwężają się w ogonek liściowy.

Zastosowanie

Roślina lecznicza

Surowiec zielarski: surowcem zielarskim jest kwiat ? Flos Bellidis. Kwiat zawiera substancje gorzkie, garbniki, kwasy organiczne, śluz, saponiny, olejki eteryczne oraz znaczne ilości soli mineralnych.
Działanie: w medycynie ludowej kwiat stokrotki stosuje się przy krwawieniach z płuc i pęcherza moczowego, także jako środek przeciwgorączkowy i ogólnie wzmacniający. Napar poleca się przy złej przemianie materii i nieregularności menstruacji oraz jako środek moczopędny (przy kamicy nerkowej i pęcherzowej) i przeczyszczający. Napar ziela stokrotki obniża ciśnienie krwi oraz przeciwdziała miażdżycy, toteż polecany jest dla osób starszych. Obecnie w lecznictwie rzadko jest stosowany wewnętrznie jako środek wykrztuśny w chorobach dróg oddechowych i łagodny środek ściągający w nieżytach przewodu pokarmowego. Zewnętrznie stosowany jest w postaci kąpieli i okładów jako środek przeciwzapalny, przy źle gojących się ranach, krwawych wybroczynach, owrzodzeniu i wykwitach skórnych.

Roślina ozdobna

Stokrotka pospolita jest uprawiana jako roślina ozdobna, głównie ze względu na efektowne kwiatostany. Odmiany uprawne mają barwę białą lub całą gamę odcieni czerwonego koloru, często też mają większe kwiatostany z liczniejszymi kwiatami języczkowatymi od dziko rosnącej formy typowej.
Stokrotka pospolita

Stokrotka pospolita