Archiwa tagu: komosa

Komosa wielkolistna

Komosa wielkolistna jest gatunkiem rośliny z rodziny komosowatych.

Występuje w niemal całej Europie i na obszarach Azji oraz w klimacie umiarkowanym, a miejscami również w klimacie tropikalnym (w Indiach).

Na terenie Polski jest dość pospolity (prawdopodobnie jest archeofitem).

Komosa wielkolistna jest rośliną roczną.

Kwitnie od lipca do września.

Preferuje siedliska ruderalne.

Jest gatunkiem wybitnie azotolubny.

Rośnie na niżu na siedliskach ruderalnych, ale także na polach uprawnych jako chwast.

Komosa wielkolistna jest rośliną trującą (ziele jest trujące).

Łodyga

Łodyga tej komosy jest zwykle rozgałęziona, osiąga wysokości przeważnie 20-100 cm.

Kwiaty

Kwiaty komosy wielkolistnej są jednakowe, promieniste, 5-krotne, drobne, zebrane w bezlistną na szczycie wiechę. Słupki spłaszczone u góry.

Liście

Liście tej rośliny są lśniące, dłoniasto 5-klapowe, zatokowo ząbkowane na brzegach. Są ciemnozielone i mają sercowatą nasadę.

Nasiona

Nasionami tej rośliny są drobne orzeszki otoczone zmięśniałym okwiatem. Nasiona komosy wielkolistnej mają średnicę 1,1-2 mm i powierzchnię pokrytą dołkami o dość wyraźnych krawędziach.

Komosa wielkolistna

Komosa wielkolistna

Komosa piżmowa

Komosa piżmowa to gatunek rośliny należący w różnych systemach klasyfikacyjnych do rodziny komosowatych lub szarłatowatych. Pochodzi z Meksyku. W Europie i w Polsce jest czasami uprawiana, jej zdziczałe formy można niekiedy spotkać w środowisku naturalnym (gatunek zawleczony). Status gatunku we florze Polski: efemerofit.

Rośnie na przydrożach, śmietniskach, rowach, polach uprawnych. Jest rośliną ruderalną.

Komosa piżmowa to roślina trująca. Pędy nadziemne i owoce wydzielają trujące dla zwierząt i ludzi olejki eteryczne, składające się m.in. z askarydolu, limonenonu i innych terpenów. U bydła objawami zatrucia są: utrata apetytu, chwiejny chód, obniżenie ciśnienia krwi, wreszcie zapaść. U koni powoduje tratę apetytu, nieskoordynowane ruchy, drgawki, niemożność przełykania, spadek ciśnienia krwi, zapaść.

Łodyga

Stosunkowo gruba łodyga, wzniesiona i rozgałęziająca się. Cała jest lepka, pokryta gruczołowymi włoskami. Cała roślina wydziela cytrynowy zapach.

Kwiaty

Kwiatostan złożony, wyrastający na łodyżkach w kątach liści. Drobne, zielonawe kwiaty, wyrastają w kłębikach, które z kolei tworzą pozorne grono. Okwiat podczas dojrzewania silnie grubieje i otacza nasiono. Kwitnie od czerwca do lipca, jest wiatropylna.

Liście

Podłużnie lancetowate liście na spodniej stronie są lepkie i pokryte gruczołowymi włoskami. Górne liście są całobrzegie, dolne w niewielkim stopniu ząbkowane.

Owoc

Drobne, spłaszczone orzechy otoczone stulonym okwiatem.

Zastosowanie

W Meksyku i innych krajach Ameryki Łacińskiej komosa piżmowa jest używana jako przyprawa, pod nazwą epazote.

Dawniej stosowano napar z ziela komosy i olejek komosowy do leczenia chorób skóry i chorób wenerycznych.

Wchodziła w skład niektórych kosmetyków. Obecnie zabronione jest jej użycie do tego celu.

Roślina lecznicza

Surowiec zielarski: ziele (Chenopodii anthelminthici), olejek komosowy (Oleum Chenopodii).

Działanie: olejek eteryczny ma działanie przeciwrobaczycowe ? używa się go do zwalczania owsików, glisty ludzkiej, tęgoryjca dwunastnicy. Poraża on mięśnie robaków, umożliwiając wydalenie ich wraz z kałem. Jednak łatwo o przedawkowanie, prowadzące do zatrucia. Podaje się go razem z silnym środkiem przeczyszczającym. Nieumiejętne stosowanie może doprowadzić do uszkodzenia nerek, wątroby, głuchoty, drgawek, a nawet śmierci.

Komosa piżmowa

Komosa piżmowa