Archiwa tagu: ciemiernik

Ciemiernik biały

Ciemiernik biały to gatunek wieloletniej rośliny z rodziny jaskrowatych. W naturze występuje na śródleśnych łąkach i skrajach lasów w środkowej i południowej części Europy: Austria, Niemcy, Szwajcaria, Bośnia, Hercegowina, Chorwacja, Czechy. W Polsce jest rośliną uprawianą. Polską nazwę zwyczajową zawdzięcza białym kwiatom, podczas gdy nazwa łacińska oznacza czarny (niger) ? od ciemnobrunatnego, z czasem ciemniejącego do czarnego koloru korzeni rośliny.

Najlepiej rośnie na częściowo zacienionych stanowiskach, na przepuszczalnej, próchnicznej i stale wilgotnej ziemi. Rozmnaża się go przez nasiona wysiewane zaraz po ich zbiorze, gdyż szybko tracą one zdolność kiełkowania. Można też rozmnażać go przez podział silnie rozrośniętych kęp, najlepiej robić to również zaraz po przekwitnieniu. Po przekwitnieniu wskazane jest usuwanie kwiatostanów oraz ściółkowanie gleby kompostem. Rośliny bywają atakowane przez mszyce, zwalcza się je preparatami chemicznymi.

Cała roślina jest trująca.

Pokrój

Roślina rosnąca do wysokości 25-30 cm.

Kwiaty

Osiągają 3-8 cm średnicy. Okwiat barwy białej (niekiedy czerwieniejące podczas owocowania), 5-działkowy z licznymi pręcikami oraz kilkoma, zrastającymi się w dolnej części słupkami.

Liście

Zimozielone, 7-9 sieczne, o o odcinkach jajowatych.

Owoc

Mieszek.

Zastosowanie

Roślina lecznicza

Kłącza tej rośliny zawierają glikozydy o działaniu podobnym do strofantyny. Jest surowcem używanym do wyrobu leków nasercowych.

Roślina ozdobna

Ciemiernik biały jest uprawiany na rabatach głównie ze względu na swój nietypowy okres kwitnienia. Przy sprzyjających warunkach klimatycznych w Polsce roślina ta zakwita w grudniu, w okresie świąt Bożego Narodzenia, stąd też na zachodzie Europy i w Polsce posiada inną nazwę ? „róży Bożego Narodzenia”, jednakże w przypadku mrozu i śniegu roślina opóźnia swoje kwitnienie do pierwszych odwilży ? w lutym bądź w marcu.

Ciemiernik biały

Ciemiernik biały

Ciemiernik cuchnący

Ciemiernik cuchnący to gatunek rośliny należący do rodziny jaskrowatych. Pochodzi z południowo-zachodniej Europy oraz północnej Afryki (Maroko). W Polsce nie występuje dziko, jest uprawiany jako roślina ozdobna.

Bylina, geofit. W swoim naturalnym środowisku rośnie w lasach liściastych, na kamienistych zboczach pokrytych zaroślami, na obrzeżach lasów, głównie na podłożu wapiennym. W Polsce kwitnie bardzo wczesną wiosną, lub nawet zimą; jeśli nie ma śniegu to już od lutego.

Cała roślina jest trująca. Zaleca się prace pielęgnacyjne wykonywać w rękawiczkach.

 

Pokrój

Tworzy pojedyncze kępy. Cała roślina wydziela nieprzyjemny zapach i stąd pochodzi jej nazwa gatunkowa.

Kwiaty

Zebrane w wiechy na szczycie pędów. Dzwonkowate, na brzegach są czerwone, o nieprzyjemnym zapachu, ich szerokość wynosi 2 cm, zwisają w rozgałęzionych i jednostronnie skierowanych kwiatostanach. Mają jajowate przysadki kwiatowe.

Łodyga

Gruba, wzniesiona. Osiąga od 20-80 cm wysokości.

Liście

Mają około 11 ząbkowatych łatek, są lancetowate i ciemnozielone.

Owoce

Mają około 2 cm długości.

 

Zastosowanie

Jest uprawiany jako roślina ozdobna ze względu na swój nietypowy okres kwitnienia. Najładniej wygląda sadzony w grupach pomiędzy drzewami lub krzewami. Atrakcyjny jest również po przekwitnieniu. Można go też uprawiać w doniczkach na tarasach, balkonach.

Uprawia się z gotowych sadzonek, można też rozmnażać roślinę przez podział bryły korzeniowej. Sadzonki otrzymane z nasion nie zachowują cech organizmu macierzystego. Wymaga stanowiska cienistego lub półcienistego i żyznej, wapiennej gleby o stałej wilgotności. Źle znosi przesadzanie. Przed kwitnieniem należy usuwać stare liście. Nawożenie ? raz do roku nawozem wieloskładnikowym lub obornikiem.

Ciemiernik cuchnący

Ciemiernik cuchnący

Ciemiernik zielony

Jest to gatunek rośliny należący do rodziny jaskrowatych. Występuje w stanie dzikim w południowo-zachodniej i zachodniej Europie, na północy sięga do Anglii, a na wschodzie do Szwajcarii i Austrii. W Polsce jest uprawiany jako roślina ozdobna, czasami dziczeje (efemerofit).

Ciemiernik zielony to bylina, hemikryptofit. Siedlisko: górskie lasy lub zarośla na wilgotnych lub wapiennych glebach. Roślina trująca. Liczba chromosomów2n = 32.

Roślina ta wymaga stanowiska cienistego lub półcienistego i żyznej, wapiennej gleby o stałej wilgotności. Źle znosi przesadzanie. Przed kwitnieniem należy usuwać stare liście. Nawożenie ? raz do roku nawozem wieloskładnikowym lub obornikiem. Rozmnaża się z nasion wysiewanych jesienią lub przez podział rozrośniętych kęp.

Łodyga

Dochodzi do 20?40 cm wysokości, pojedyncza lub rozgałęziona.

Kwiaty

Zebrane w rozgałęziony i ulistniony kwiatostan, który składa się przeważnie z 2 lub 3 zielonych lub żółtozielonych kwiatów. Szerokie listki okwiatu zachodzą brzegami na siebie. Kwitnie od lutego do kwietnia.

Liście

Przeważnie wyrastają od kłącza. Blaszka liściowa składa się z 7?13 lancetowatych, na całym brzegu ząbkowanych odcinków.

Owoc

Duże mieszki bez dzióbka o długości 25?28 mm.

Zastosowanie

Roślina lecznicza

Preparaty otrzymywane z ciemiernika zielonego znajdują zastosowanie w medycynie. Ze względu na silne własności trujące tej rośliny wolno ją stosować celach leczniczych tylko pod kontrolą lekarza.

Roślina ozdobna

Ciemiernik zielony jest uprawiany ze względu na swój nietypowy okres kwitnienia ? od połowy zimy (jeśli nie ma śniegu) do lata. Najładniej wygląda sadzona w grupach pomiędzy drzewami lub krzewami. Można ją też uprawiać w doniczkach na tarasach, balkonach.
Ciemiernik zielony

Ciemiernik zielony