Archiwa tagu: chiński

Dzięgiel chiński

Dzięgiel chiński jest gatunkiem rośliny z rodziny selerowatych.

Występuje naturalnie w Chinach (prowincje: Gansu, Hubei, Shaanxi, Sichuan, Yunnan).

Zastosowanie

Roślina lecznicza

Dzięgiel chiński jest stosowany w chińskiej medycynie.

Roślina ta zawiera m.in. witaminę E, przede wszystkim w korzeniach i kłączach.

Zgodnie z chińską medycyną, Danggui przepisywany jest na kobiece dolegliwości takie jak menopauza, trudne miesiączkowanie czy stany poporodowe (ze względu na swoje właściwości znieczulające i uspokajające).

Według Chińczyków ma dobroczynny wpływ na gospodarkę hormonalną kobiety (z tego powodu nazywany jest „żeńskim żeń-szeniem”).

Dzięgiel chiński

Dzięgiel chiński

Aster chiński

Aster chiński jest gatunkiem rośliny należącym do rodziny astrowatych. Nazwa polska jest myląca, bowiem w istocie gatunek ten nie jest obecnie zaliczany przez botaników do rodzaju aster (Aster), lecz do innego rodzaju ? Callistephus. Nazwa aster chiński, pochodząca od łacińskiej nazwy Aster chinensis, nadanej temu gatunkowi przez Karola Linneusza, tak się jednak utrwaliła, że funkcjonuje do dzisiaj. Wprowadzona została nowa nazwa tego gatunku ? gwiazdosz chiński, ale nie zyskała jak dotąd popularności. Roślina pochodzi z Chin i Japonii, w Polsce jest uprawiana jako jednoroczna roślina ozdobna.

Roślina lubi słoneczne miejsca, żyzną i próchniczną glebę. Musi ona być stale wilgotna, ale nie może jednak być zbyt mokra, gdyż wówczas astry stają się podatne na groźną chorobę ? fuzariozę. Z kolei na zbyt suchych glebach odmiany o kwiatach pełnych stają się nieładne ? wnętrze koszyczka jest ?puste?, zamiast kwiatów języczkowych ma kwiaty rurkowe.

Uprawia się z nasion, które wysiewa się w inspekcie pod koniec marca. Optymalna temperatura podczas kiełkowania to 12-14° C. Po wzejściu siewki się pikuje, a na stałe miejsca wysadza na początku maja. Dla odmian wysokich najlepszy jest rozstaw 30 × 35 cm, a dla karłowatych 20 × 25 cm. Dobrze już ukorzenione rośliny należy co 2 tygodnie nawozić rozcieńczonym nawozem wieloskładnikowym. W razie suszy niezbędne jest podlewanie.

Łodyga

Wzniesiona, gęsto ulistniona, słabo rozgałęziająca się. Typowa forma w swoim naturalnym siedlisku osiąga wysokość 70-90 cm. Odmiany uprawne (kultywary) są zwykle niższe.

Kwiaty

Zebrane w duże kwiatostany ? koszyczki, przeważnie pojedynczo wyrastające na szczytach pędów. W uprawie występują zwykle kultywary o pełnych kwiatach w całej niemal gamie barw ? od białej poprzez różową, czerwoną, niebieską do fioletowej. W zależności od odmiany mogą składać się z kwiatów języczkowych i rurkowych, lub tylko z kwiatów języczkowych. Kwiaty rurkowe mają żółtą barwę. Kwitnie długo ? od połowy lipca do pierwszych przymrozków.

Liście

Jajowate, grubo ząbkowane lub wcinane.

Owoce

Podłużne, beżowego koloru niełupki.

Aster chiński

Aster chiński

Lilak chiński

Inna nazwa: bez chiński

Lilak chiński to gatunek krzewu z rodziny oliwkowatych.

Jest mieszańcem powstałym z dwóch gatunków Syringa persicaSyringa vulgaris.

Występuje tylko w uprawie.

Pokrój

Krzew wysokości do 5 m, o szerokim, zaokrąglonym kształcie.

Kwiaty

Kwiaty silnie pachnące, w różowych barwach i dużych, luźnych wiechach.

Liście

Liście jajowate lub jajowatolancetowate.

Zastosowanie

Lilak chiński to ozdobny krzew do ogrodów przydomowych.

Lilak chiński

Lilak chiński