Archiwa tagu: ogórecznik

Ogórecznik lekarski

Ogórecznik lekarski to gatunek rośliny należący do rodziny ogórecznikowatych (szorstkolistnych). Pochodzi z krajów śródziemnomorskich. W Polsce uprawiany, czasami występuje w formie zdziczałej (efemerofit), jako chwast.

Może być uprawiany w strefach 5-10. Uprawia się z nasion, które sieje się jesienią, lub wczesną wiosną w rzędy co 30-40 cm, na głębokość 2 cm. Nie wymaga specjalnej pielęgnacji. Zwykle rozsiewa się sam. Nie ma specjalnych wymagań co do gleby, ani stanowiska.

Pokrój

Roślina jednoroczna osiągająca wysokość do 60 cm, cała odstająco i szorstko owłosiona. Wydziela przyjemny, odświeżający zapach ogórków.

Kwiaty

Duże, zwisające, wyrastają na szczycie łodygi w formie luźnej, ulistnionej skrętki. Kielich prawie wolny, składający sie z 5 wąskich działek. Średnica do 3 cm. Kolista korona o bardzo krótkiej rurce, zbudowana jest z 5 dużych, zaostrzonych płatków o barwie niebieskiej i 5 białych osklepek. Pręcików 5, słupek 1. Roślina miododajna, owadopylna, kwitnie od czerwca do lipca.

Łodyga

Wzniesiona, rozgałęziona i szorstko owłosiona.

Liście

Dolne są duże, eliptyczne, górne małe, podługowate i obejmujące na wpół łodygę. Brzegiem faliste, pomarszczone.

Owoc

Rozłupnia zawierająca 4 żeberkowane rozłupki.

Zastosowanie

Używa się go do aromatyzowania niektórych likierów, napojów, octu, win.

Sztuka kulinarna

Młode, jeszcze nie owłosione liście, drobno posiekane, używane są jako przyprawa do sałatek, sosów, zup. Smakiem i zapachem przypominają ogórki. Używa się ich też do przyprawiania mięsa (szczególnie baraniny), twarogu.

Roślina miododajna

Jeden kwiat ogórecznika zawiera aż do 12 mg nektaru, a w nim 44-77% cukru.

Roślina kosmetyczna

Może być stosowany w kosmetyce w sposób podobny jak ogórek. Olej z ogórecznika lekarskiego (borogoglandyna) (Oleum Boraginis) o żółtawej barwie stosowany jest do pielęgnacji skóry bardzo suchej, łuszczącej się, wrażliwej, dobrze oczyszcza skórę usuwając zanieczyszczenia z porów i zamykając je. Zawiera składniki spotykane dotychczas tylko w mleku matki.

Roślina uprawna

Jest uprawiany jako roślina przyprawowa, lecznicza i ozdobna.

Roślina lecznicza

Surowiec zielarski: ziele (Herba Boraginis) zawiera flawonoidy, garbniki, sole mineralne (m. in. rozpuszczalną, dobrze przyswajalną dla organizmu krzemionkę oraz azotan potasu), witaminę C, magnez, potas, alantoinę, śluzy, kwas jabłkowy, kwas cytrynowy.

Zbiór i suszenie: ścina się całe kwitnące pędy, suszy na słońcu lub w suszarni.

Działanie: łagodne działanie moczopędne, przeciwzapalne, uspokajające i bakteriobójcze. Używany jest wewnętrznie do leczenia zapaleń i uszkodzeń błon śluzowych jamy ustnej, układu oddechowego, przełyku, żołądka, jelit, a także w przewlekłym zapaleniu nerek, chorobie reumatycznej i jako środek łagodnie uspokajający. Zewnętrznie używa się jako odwar przy oparzeniach skóry, czyrakach, odmrożeniach, wybroczynach, trądziku młodzieńczym, świądzie skóry i trudno gojących się ranach. Najczęściej używa się w postaci naparu. Olej z nasion zalecany jest przy leczeniu nerwic, depresji, schizofrenii, a także przy wzmożonym wysiłku umysłowym i fizycznym, w czasie menopauzy. Działa korzystnie na ośrodki mózgowe, poprawia krążenie i pracę gruczołów dokrewnych.
Regularne spożywanie odwarów (łyżkę ziół zalać szklanką wody i gotować na wolnym ogniu 5-7 minut) zwiększa wydalanie moczu i umożliwia usuwanie z organizmu szkodliwych produktów przemiany materii oraz jonów chloru, mocznika i kwasu moczowego.

Ogórecznik lekarski

Ogórecznik lekarski

Uprawa roślin przyprawowych w kwietniu

Dla większości ziół ten miesiąc jest najdogodniejszym terminem siewu. Mimo że powinniśmy już w marcu siać pietruszkę, szczypiorek i trybułę, możemy to zrobić z powodzeniem jeszcze teraz. Zioła nie potrzebują wydzielonego miejsca do uprawy, lecz mogą rosnąć między grządkami warzywnymi. Zresztą dla wielu od-mian warzyw są dobrymi sąsiadami. Musimy jednak uważać z nawożeniem takich mieszanych upraw, gdyż większość ziół ma niewielkie wymagania pokarmowe. Można je uprawiać w miejscu nasłonecznionym. Opisane w poprzednim rozdziale zioła możemy jeszcze w kwietniu wysiewać pod szkłem.

Koper powinien rosnąć w rzędach co 30 cm; wymaga częstego podlewania. Uprawiamy go w sąsiedztwie kapusty, marchwi, cebuli, ogórków, sałaty i buraków ćwikłowych. Ponieważ odstrasza szkodniki bobu, jest dla niego dobrym sąsiedztwem.

Ogórecznik potrzebuje wiele miejsca, więc rzędy powinny być odległe o 50 cm, podobnie rośliny pozostawiamy co 50 cm. Dekoracyjne niebieskie płatki nie tylko przyciągają pszczoły, ale są smacznym dodatkiem do sałaty. Uprawiamy go w sąsiedztwie kapusty i kalarepy.

Rumianek jest znany od dawien dawna jako ziele lecznicze. Dla naszych potrzeb będą przydatne przede wszystkim płatki kwiatowe. Nasiona siejemy w rzędach co 30?40 cm, a między roślinami pozostawiamy 25-centymetrowe odstępy. Korzystni sąsiedzi dla rumianku to kapusta, por i seler.

Mięta pieprzowa najlepiej rośnie w miejscu ocienionym, na glebie wilgotnej. Rozmnażamy ją przez rozłogi, które sadzimy co 30 cm, najlepiej na skraju grządek, gdyż ma ona skłonności do bujnego rozrostu. Uprawiamy ją razem z pomidorami, kapustą, sałatą i marchwią.

Szałwię siejemy pod koniec kwietnia w rzędach co 40 cm, zachowując 30 cm odstępy pomiędzy roślinami. Liści szałwii używamy nie tylko jako przyprawy w naszej kuchni, ale także jako skutecznego środka w walce ze ślimakami. Korzystnymi sąsiadami na grządkach są: fasola, groch, kapusta i fenkuł.

Piołun siejemy pod koniec kwietnia w rozstawie 40 x 40 cm. Musimy dla niego wyznaczyć odrębne miejsce w ogrodzie, ponieważ uprawa z innymi warzywami nie jest wskazana z uwagi na to, że piołun hamuje wzrost innych roślin.

Melisa lekarska wydziela intensywny cytrynowy zapach, który przyciąga pszczoły. Wysiewamy ją lub sadzimy w rzędach co 30 cm. Lubi ziemię dobrze nawożoną.

Żywokost jest rośliną jadalną w postaci surówki z młodych liści, a także pastewną i leczniczą. Ponieważ wyrasta wysoko, na odstępy między roślinami zostawiamy ok. 100 cm. Można go uprawiać ze wszystkimi warzywami.
Lubczyk ogrodowy, fenkuł, biedrzeniec i kminek możemy wysiewać do gruntu w tym miesiącu w niezbyt dużych ilościach, gdyż na po-trzeby kuchenne wystarczy nam po kilkanaście roślin.