Wilec purpurowy wyrasta do wysokości 3 m; kwiaty o średnicy 6—8 cm są zebrane po 3—5 na szypułce, a barwa ich jest przeważnie purpurowa, rzadziej różowa lub biała, z jaśniejszą zawsze gardzielą lejkowatych kwiatów. W sprzedaży znajdują się przeważnie mieszanki kolorów.
Wilec trójbarwny osiąga nawet 5 m długości; kwiaty jego są większe i nierzadko osiągają 10 cm średnicy, osadzone są na szypułkach przeważnie po 3. Barwa kwiatów może być błękitna, niebieska, różowa i biała, również z jaśniejszą plamą wewnątrz gardzieli.
Wilec purpurowy
Kwitnienie wilców rozpoczyna się w lipcu i trwa do września. Kwiaty otwierają się ze wschodem słońca, a zamykają już około godziny 10.
Wilce najlepiej udają się na glebach żyznych i przepuszczalnych. Miejsce uprawy powinno być ciepłe, osłonięte i dobrze nasłonecznione.
Te najbardziej popularne pnącza jednoroczne świetnie służą do osłaniania parkanów i pergoli, jak również ścian, wzdłuż których trzeba jednak rozciągnąć sznurki lub siatki, aby pędy znalazły podporę.
Po 2—3 nasiona wysiewa się w połowie kwietnia bezpośrednio do gruntu na miejsce stałe, w rzędach wzdłuż podpory, na głębokość 2 cm, w odstępach co 10—15 cm. Nasiona są duże, czarne, w 1 g mieści się ich około 50.