Borówka

W Polsce znane są 3 rodzaje borówek: borówka czarna (Vaccinium myrtillus L.J popularnie zwana jagodą), borówka bagienna (Vaccinium uliginosum L.), która ma również czarne owoce, ale wewnątrz zielonkawobiałe, i wreszcie borówka brusznica, o owocach czerwonych, cierpkich, kwaskowych. Borówka brusznica jest drobną krzewinką o owalnych, wiecznie zielonych liściach. Kwiaty ma białaworóżowe, owoce — w postaci kwaśnej, czerwonej jagody, wewnątrz białej. Rośnie w lasach sosnowych, wśród wrzosowisk i zarośli. Liście zbiera się w jesieni, ponieważ młode liście z okresu wiosny brunatnieją przy suszeniu. Liście po oczyszczeniu suszymy, rozesłane cienką warstwą w miejscu przewiewnym, zacienionym. Po wysuszeniu surowiec powtórnie oczyszcza sie ze sczerniałych i zepsutych liści. Jesienią należy również zbierać owoce borówki.

Borówka brusznica

Właściwości lecznicze

Postacie leku

Odwar – łyżkę stołową liści zalać szklanką wrzątku, gotować 30 minut, odcedzić. Pić 2 — 3 razy dziennie po szklance.
Odwar z dodatkiem dzięglu – liście brusznicy — łyżkę stołową i korzenia dzięglu — łyżeczkę do herbaty zalać szklanką wrzątku. Gotować 30 minut. Pić 1—2 razy dziennie po szklance.
Uwaga!! Przy dłuższym przyjmowaniu mogą wystąpić bóle żołądka, nudności, a nawet wymioty (garbniki drażnią przewód pokarmowy).

Skład chemiczny i działanie

W liściach występuje arbutyna i metyloarbutyna, flawonoidy i kwas ursolowy; w owocach – kwasy organiczne, garbniki, cukier, witaminy A i C. Przetwory z surowca odkażają pęcherz i przewody moczowe; działają moczopędnie oraz ściągająco. Zaleca się jej stosowanie w chorobach nerek, pęcherza i dróg moczowych oraz w schorzeniach przewodu pokarmowego (nieżyty żołądka i jelit, biegunki) — w tym przypadku jako składnik pomocniczy mieszanek ziołowych o tym działaniu. Brusznica łagodnie obniża ciśnienie krwi.